“Uzağa Kaldıkça”, beş parçadan oluşan, kâğıt üzerine kömür bir resim serisidir. Büyükova sahilinden hareketle üretilen çalışmalarda düş, gerçeküstü ya da hayalî imgelerin temsili üzerinden değil; düş kuran bedenin bulunduğu yerle ve yöneldiği uzaklıklarla kurduğu ilişki üzerinden ele alınır. Figürler çoğunlukla hareketsiz, sırtları dönük ya da hafif yan biçimde konumlanırken bakışları denize, ufka, başka bir figüre veya kadrajın dışındaki alanlara yönelir. Bu nedenle resimlerde yakınlık ve uzaklık, figürlerin birbirlerine ve çevredeki öğelere göre konumları ile bakışın yönü belirleyici hâle gelir. Beden bulunduğu yerde kalırken yönelimin sürmesi, sahili yalnızca temsil edilen bir manzara olmaktan çıkararak düşlerin ve yönelimlerin yoğunlaştığı bir alana dönüştürür. Seride kömürün maddesel özellikleri de bu ilişkiye katılır; kayalık ve figürlerde yoğunlaşan çizgi ve dokular, su ve uzak alanlarda dağılan lekelerle karşılaşır. Böylece “Uzağa Kaldıkça”, düşü görünür bir imgeye dönüştürmek yerine, mesafe, beden, madde ve mekân arasında süren ilişkiler üzerinden düş kurma hâlinin nasıl oluştuğunu araştırır.